Kohn Abraham

(1807 Załużany, współcz. Zalužany w Czechach – 1848 Lwów) – rabin postępowy; ojciec Gothilfa K. Dyplom rabinacki (por. smicha) otrzymał od Samuela Landaua (1832) w Pradze, zaś świadectwo pedagogiczne nauczyciela religii – od H. Homberga (1830). Został rabinem w miasteczku austriackim Hohenems w Tyrolu (1833), gdzie wprowadził szereg zmian w duchu reformy judaizmu. W 1844 postępowcom lwowskim udało się powołać go na stanowisko nauczyciela religii oraz kaznodziei w Synagodze Postępowej we Lwowie, a z czasem i na rabina okręgowego. K., będąc duchowym przywódcą lwowskich postępowców, od początku otoczony był nienawiścią ortodoksów i chasydów. Wiele uwagi poświęcał szkole elementarnej, dla której napisał kilka podręczników. Wprowadził do niej język polski, choć sam był związany z kulturą niemiecką (w 1847 był zwolennikiem zmiany stroju żydowskiego na niemiecki). W 1848 (Wiosna Ludów) podpisał adres do cesarza i był członkiem delegacji wysłanej do Wiednia. Wszedł w skład Rady Narodowej we Lwowie, gdzie występował jako rzecznik zbliżenia polsko-żydowskiego. W rocznicę stracenia przez Austriaków polskich działaczy niepodległościowych, Teofila Wiśniowskiego i Józefa Kapuścińskiego, odprawił w lwow. templu uroczyste nabożeństwo. Po tym jak tłum obrzucił jego dom kamieniami, złożył rabinat okręgowy. Zmarł otruty przez jednego z ortodoksów.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem