Kohen Rafael ben Jekutiel Süsskind

(1722 Livani – 1803 Altona) – rabin, uczony. Studiował w jesziwie w Mińsku, którą kierował jego kuzyn, Arie Lejb ben Aszer. W 1742 został rosz jesziwą tej uczelni. W 1745-1763 piastował stanowisko rabina kolejno w: Rakowie, Wiłkomierzu, Mińsku; a następnie w Pińsku, gdzie również kierował jesziwą. Kiedy w 1771 przebywał czasowo w Berlinie, załatwiając sprawę wydania swego dzieła, nie przyjął oferowanego mu tam stanowiska rabina. Potem był rabinem w Poznaniu (1774-1776), a następnie – przez 23 lata – równocześnie w trzech gminach – Altona, Hamburg i Wandsbeck (od 1776). Z tego ostatniego stanowiska zrezygnował w 1799 (król duński, w skierowanym doń liście, wyraził ubolewanie z tego powodu). K. był zdecydowanym przeciwnikiem haskali i krytykiem przekładu Pięcioksięgu na język niemiecki, dokonanego przez M. Mendels(s)ohna; dzieło to zamierzał obłożyć klątwą, jeszcze przed wydaniem go drukiem. Sam był atakowany przez zwolennika reformy judaizmu (por. judaizm reformowany), berliń. rabina Saula Berlina (1740-1794), co spowodowało wyklęcie polemisty przez be(j)t din z Altony. Uważał, że wydając decyzje w kwestiach halachy, nie wystarczy odwoływać się do rozważań kazuistycznych i kodeksów (por. literatura rabiniczna), lecz również należy docierać do źródeł, w tym do wczesnych autorytetów rabinicznych. Głównym dziełem K. były Torat Jekutiel (1772) – glosy do Szulchan Aruch (część Jore Dea), które – we wspólnej pracy, wydanej w 1789 – zaatakowali Saul Berlin i Jona ben Abraham Hillel z Wrocławia. Ponadto opublikował m.in.: tom responsów We-szaw ha-kohen (1792); nowele talmudyczne do traktatu Kodaszim pt. Szeelat ha-kohanim Tora (1792); wprowadzenie do hag(g)ad i etyki Marpe laszon (1790); wybór kazań Daat K(e)doszim (1797).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand