Kohen (Cahan, Cohen) Jakub (Jaakow)

(1881 Słuck – 1960 Petach Tikwa, Izrael) – poeta hebrajski, tłumacz, działacz syjonistyczny, zwłaszcza na rzecz odrodzenia kultury hebrajskiej. Od wczesnej młodości działał w kręgach syjonistycznych i kulturalnych. Studiował w Bernie, Monachium i w Paryżu. W 1907 – jako student w Bernie – współuczestniczył w zakładaniu międzynarodowej organizacji Iwrij(j)a, mającej na celu promowanie odrodzenia języka hebrajskiego. W 1910–1914 w Berlinie był sekretarzem Towarzystwa na rzecz Języka i Kultury Hebrajskiej. Zadebiutował w 1900, w wieku 18 lat. Po zakończeniu I wojny światowej pracował w Warszawie, w wydawnictwie Sztybel. Był wydawcą licznych pism literackich, np. „Ha-Tkufa” (hebr., Epoka). W 1924–1927 nadzorował nauczanie języka hebrajskigo w żydowskich szkołach średnich. Wykładał literaturę hebrajską w Instytucie Nauk Judaistycznych w Warszawie (1927–1933). Był jednym z pierwszych przywódców rewizjonistów w Polsce (członek KC tego ugrupowania). Do kwietnia 1926 zorganizował dziesięć lokalnych organizacji rewizjonistycznych. Był jednym ze współzałożycieli Żydowskiej Partii Państwowej. W 1935, na zjeździe założycielskim rewizjonistycznej organizacji młodzieżowej Brit ha-Kanaim (hebr., Związek Gorliwych), został wybrany na jej przywódcę. W 1934 wyjechał do Palestyny. Był tam przewodniczącym PEN-Clubu, współpracował z Akademią Języka Hebrajskiego. Zajmował się działalnością literacką oraz tłumaczeniami literatury pięknej na język hebrajski. Dwukrotnie – w 1953 i 1958 – został uhonorowany Nagrodą Państwa Izrael.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand