Kirszbraun Eliasz (Elijahu)

(1882 Warszawa – 1931) – działacz Agudy w Polsce. Otrzymał dogłębne wykształcenie religijne i uchodził za dobrego talmudystę. Już w 1911 podjął próbę tworzenia organizacji ortodoksyjnej. Brał udział w założycielskiej konferencji Agudy w Katowicach (1912). W 1926 został wybrany na przewodniczącego Rady Gminy Żydowskiej w Warszawie. W 1922-1931 był posłem na Sejm RP. Po raz pierwszy został wybrany doń z listy Bloku Mniejszości Narodowych (później nie wspierał tej opcji). Pełnił funkcje przewodniczącego frakcji Agudy i wiceprezesa Koła Żydowskiego w Sejmie i Senacie RP. Zabierał często głos w obronie interesów żydowskich (m.in. w sprawach przymusu odpoczynku niedzielnego, szkół rel. [por. cheder], dyskryminacji Żydów w wojsku i bezczeszczenia przez żołnierzy synagog [1920] itp.), zarówno z trybuny sejmowej, jak i w osobistych interwencjach u władz, oraz w prasie żydowskiej (m.in. „Hajnt”, „Der Moment”, „Der Jid”). Wyrażał rozczarowanie efektami ugody polsko-żydowskiej. Po zamachu majowym poparł obóz sanacyjny i był wybierany do sejmu z list BBWR. Pod koniec życia ciężko chorował i rzadziej zabierał publicznie głos. Napisał wówczas list otwarty do J. Piłsudskiego, w którym domagał się zniesienia praw i praktyk dyskryminacyjnych wobec Żydów (opublikowany 22 X 1930, przed wyborami do sejmu).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand