Kerido Jakub

(1661 Saloniki – 1697?) – sabatajczyk; szwagier Sabataja Cwi i syn Josefa Filozofa, jednego z przywódców sabatajczyków salonickich. Po śmierci Sabataja, jego żona, Jochewed, powróciła do Salonik i w 1682 ogłosiła, że dusza jej męża w cudowny sposób zamieszkała w jej bracie. Na fali mesjańskiej gorączki w 1683 kilkaset osób, głównie z Salonik, przeszło wraz z K. na islam. Okoliczności tego zdarzenia, zwanego Wielką Konwersją, nie są jasne. Według większości źródeł, ortodoksi żydowscy mieli oskarżyć K. przed urzędnikami tureckimi o sianie niepokoju. Wezyr, który go przesłuchiwał, pod groźbą kary śmierci zażądał od niego konwersji na islam. K. zgodził się, przedstawiając wiernym konwersję, jako pójście „drogą króla Mesjasza” (tj. Sabataja Cwi), do czego zobowiązany był jako jego następca. Wezwał też wszystkich wiernych, by poszli jego śladem. K. zmarł podczas pielgrzymki do Mekki. Po jego śmierci część konwertytów zakwestionowała jego mandat, tworząc osobną sektę koniozos. Ci, którzy dochowali mu wierności, nazywani byli – od imienia K. – „jakobitami” (tur. jakoblar). Po śmierci K. wielu konwertytów wyjechało do Włoch i tam powróciło do judaizmu (nie zawsze porzucając sabataistyczną wiarę). Podobnie jak Sabataj, K. ściśle przestrzegał reguł ezoteryczności, zabraniających spisywania mesjańskiej doktryny i rekonstruowania jej zasady na podstawie świadectw jego wrogów.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem