Keren ha-Jesod

(hebr., Fundusz Podwalin); Towarzystwo Odbudowy Palestyny – centralna instytucja finansująca działalność Agencji Żydowskiej dla Palestyny, powołana na konferencji syjonistycznej w Londynie w lipcu 1920. Siedziba K. ha-J. mieściła się początkowo w Londynie, a w 1926 została przeniesiona do Jerozolimy. Od 1925 K. ha-J. działał w Stanach Zjednoczonych (w ramach United Jewish Appeal). W Polsce w okresie międzywojennym K. ha-J. korzystał w znacznej mierze z poparcia członków partii syjonistycznych i organizacji młodzieżowych. Zbierał fundusze na finansowanie imigracji żydowskiej do Palestyny i budowy tam tzw. żydowskiej siedziby narodowej; wydawał własny miesięcznik „Keren ha-Jesod”. Stworzył fundusze dla budownictwa mieszkaniowego, inwestował w przemysł żyd., powstawanie nowych osiedli rolniczych, utrzymanie i rozbudowę sieci instytucji wychowawczych; przeznaczał środki na samoobronę. Działania K. ha-J. oparte były na czterech fundamentalnych priorytetach: alij(j)i, kolonizacji, ziemi i samoobronie. W 1947 K. ha-J. wznowił działalność w Polsce. W lipcu 1947 we Wrocławiu odbyła się jego pierwsza konferencja krajowa. Pracą tej organizacji kierowało Biuro Krajowe z dyrektoriatem, składającym się z 25 osób; w poszczególnych ośrodkach (tj. w 28 miastach) działały miejscowe komitety K. ha-J., zaś centrala mieściła się w Łodzi. K. ha-J. wspierał organizacje syjon. w Polsce, partie polityczne, organizacje młodzieżowe. Jego fundusze pochodziły ze specjalnie urządzanych zbiórek oraz ze składek członkowskich; część z nich przeznaczano na potrzeby brichy. W związku z likwidacją wszystkich organizacji i instytucji syjonistycznych, działalność K. ha-J. w Polsce zakończyła się w 1950.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem