Kenigsberg (Königsberg) Dawid

(1889 Busk k. Lwowa – 1941 [1942] Lwów?) – poeta, tłumacz. Ukończył polskie gimnazjum w Brodach (przez pewien czas uczęszczał do gimnazjum w Czerniowcach). Od ok. 1905, wraz ze szkolnymi przyjaciółmi, próbował pisać wiersze w języku niemieckim i polskim, a następnie – w języku jidysz. Debiutował w wydawnictwie zbiorowym Jugnt (jid., Młodość, 1910), opublikowanym przez S.J. Imbera. Potem publikował w wielu czasopismach i wydawnictwach zbiorowych, m.in. na łamach lwowskiego „Togbłatu” („Lemberger Togbłat”, wraz z grupą młodych poetów, z których większość tworzyła krąg tzw. neoromantyzmu galicyjskiego). W 1911–1913 pracował jako buchalter we Lwowie. W okresie I wojny światowej był artylerzystą w armii austro-węgierskiej. Po osobistych nieszczęściach odizolował się od świata i – wraz z żoną – pracował na małej działce we wsi Manaczów k. Świrza. Po zajęciu Lwowa przez Rosjan w 1939 został członkiem nowo utworzonego Związku Pisarzy i Dziennikarzy – przew. sekcji pisarzy jidisz. Zginął w obozie zagłady (według innej wersji, został zamordowany przez Ukraińców podczas pogromu, wkrótce po wkroczeniu Niemców do Lwowa). K., uważany za mistrza sonetu i świetnego tłumacza poezji, czerpał wzorce z klasyki niemieckiej. Znał język niemiecki, grekę i łacinę. Przełożył na język jidysz Księgę pieśni H. Heinego i Pana Tadeusza A. Mickiewicza; pracował nad tłumaczeniem Iliady Homera. Wydał m.in. Lider (jid., Wiersze, 1912), Sonetn (jid., Sonety, 1913), Hundert sonetn (jid., Sto sonetów, 1921).

Autorzy hasła: Małgorzata Naimska, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem