Kellner Leon

(1859 Tarnów – 1928 Wiedeń) – filolog, historyk, działacz syjonistyczny. Do 18 roku życia zdobywał tradycyjne wykształcenie religijne. Następnie podjął studia we wrocławskim seminarium rabinackim (Jüdisch-Theologisches Seminar in Breslau) oraz na uniwersytecie w Wiedniu. Od 1890 był prywatnym docentem uniwersytetu wiedeńskiego; a od 1904 – profesorem w Czerniowcach. W okresie I wojny światowej wykładał w Technischen Hochschule w Wiedniu, a w 1918-1928 był sekretarzem angielskiej Kancelarii Prezydenta Federalnego (Bundespräsident). Wykładał język angielski oraz badał dzieje literatury angielskiej; opublikował m.in. monografię dotyczącą W. Szekspira (1900) oraz dziejów literatury angielskiej za czasów królowej Wiktorii (1909). Związany z ruchem Chowewej Syjon, stał się bliskim przyjacielem T. Herzla. Był jednym z pierwszych wiedeńskich intelektualistów, którzy poparli ruch syjonistyczny, współwydawcą pisma „Die Welt”. Później – do I wojny światowej – czołowy przywódca syjonistyczny na Bukowinie. Jako egzekutor testamentu Herzla, był wydawcą jego pism Zionistische Schriften (1904) oraz pamiętników (wyd. 1922-1923). Był też autorem biografii Herzla Teodor Herzls Lehrjahre (1920), dotyczącej okresu presyjonistycznego.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem