Katz Mané (Emanuel)

(1894 Krzemieńczuk na Ukrainie – 1962 Tel Awiw) – malarz, grafik. Studiował w Szkole Rysunkowej w Wilnie, w Szkole Malarstwa Mykoły Muraszki w Kijowie i w École des Beaux-Arts w Paryżu. W czasie I wojny światowej przebywał w Rosji. Po rewolucji powołano go na stanowisko prof. Instytutu Artystycznego w Charkowie. W 1921 wyjechał do Paryża; od tego czasu jego twórczość należy do kręgu École de Paris. Artysta jednak nie zerwał kontaktów z krajem (m.in. brał udział w wystawach Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych, 1927, 1932; był członkiem Zrzeszenia Żydowskich Artystów Malarzy i Rzeźbiarzy). W początkowym okresie malował tylko sceny zaczerpnięte z folkloru żydowskiego, później tworzył także martwe natury, pejzaże z Wandei i Bretanii, sceny paryskie. Nadal jednak pozostawał malarzem świata diaspory. Malował swobodnymi pociągnięciami pędzla, operował rozległymi plamami koloru, stosował ekspresyjną deformację i ciekawe rozwiązania fakturowe. W czasie II wojny światowej mieszkał w Stanach Zjednoczonych, gdzie się zajął rzeźbą w glinie. Po wojnie powrócił do Paryża, często odwiedzał Izrael.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem