Katz Albert

(1858 Łódź – 1923 Berlin) – pisarz i publicysta, piszący w języku hebrajskim, syjonista. Studiował w jesziwach Wilna i Lublina. W 1883-1886 pracował jako nauczyciel i kaznodzieja w podberlińskim Fürstenwaldzie. Był współtwórcą niemieckiego czasopisma „Serubabel” (1886-1888), propagującego kolonizację żydowską w Palestynie. W 1890 został członkiem redakcji „Allgemeine Zeitung des Judentums”; później – jego głównym wydawcą. Współzałożyciel Verband der Vereine für Jüdische Geschichte und Literatur i wydawca jego rocznika. Opublikował wiele prac, m.in.: Der Jude und das Land seiner Väter (1883; wydane w j. niem. i hebr.); poświęcone walce z atakami antyjudaistycznymi Der Wahre Talmudjude (1893; 1928) i przekład na język niemiecki pracy I.B. Lewinsona Die Blutluge (1892); oraz poświęcone mało znanym skupiskom żyd. Die Juden im Kaukasus (1894) i Die Juden in China (1900); a także Der Chassidismus (1904). K. był też autorem opowiadań.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand