Kapłańska Księga

(hebr. Wa-jikra = I wezwał…; jid. Wajikro; grec. Leuitikon = Księga Lewicka, tzn. dotycząca lewitów; łac. Leviticus = Księga Lewicka), znana też jako Torat ha-Kohanim (hebr., Prawo Kapłanów) – trzecia księga Pięcioksięgu, licząca 27 rozdziałów. Jej nazwa pochodzi od słowa rozpoczynającego tę księgę. Odnosi się głównie do kultu świątynnego; zawiera przepisy liturgiczne oraz dotyczące życia społecznego, tj. darów i ofiar, kapłanów (m.in. wprowadzenia Aarona i jego synów w czynności kapłańskie, świętości kapłanów), czystości rytualnej (w tym zwierząt czystych i nieczystych), świętości życia codziennego (m.in. małżeństwa i rodziny; tohorat ha-miszpacha); sprawiedliwości społecznej, tj. kar, w tym za niezachowanie świętości, szabatu, dorocznych świąt (Jom Kipur, Pesach, Szawuot), roku szabatowego i roku jubileuszowego. Zawiera też rozdział poświęcony błogosławieństwom i klątwom; oraz dodatek (rozdz. 27), dotyczący wywiązywania się ze ślubowań i składania dziesięcin, za pomocą pieniędzy. Według tradycji żydowskiej, księgę tę Bóg podyktował Mojżeszowi na Górze Synaj, razem z innymi księgami Tory. Na pewno powstała ona w środowisku kapłańskim. Jej treść opiera się na bardzo starych tradycjach izraelskich, których początki sięgają czasów Mojżesza. Główny jej trzon, a zarazem najstarszą część K.K., tworzącą zwartą całość, stanowi tzw. Kodeks Świętości, nazywany też Prawem Świętości (rozdz. 17–26), w którym szczególną uwagę poświęcono czystości moralnej i rytualnej. Prawdopodobnie ten fragment K.K. został zredagowany na pocz. VI w. p.n.e. Potem, w okresie niewoli babilońskiej, lub nieco później, dołączono do niej kolejne przepisy, dotyczące składania ofiar, świąt, czystości (rozdz. 1–16). Ostateczna redakcja K.K. została dokonana na pocz. V w. p. n.e. Wiemy, że księga ta stanowiła podstawę reformy religijno-społecznej, przeprowadzonej przez EzdraszaNehemiasza w poł V w. p.n.e. (Zob. też: Guterman Jaakow Arie z Radzymina; Leviticus Raba; Rabinowicz Icchak Jaakow z Białej; Sifra; Tochacha)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem