Kantor Juda (Jehuda) Lejb

jako publicysta używał wielu pseudonimów (1849 Wilno – 1915 Ryga) – pisarz, rabin, działacz społeczny. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne, uzupełnione nauką w szkołach rabinów w Wilnie i w Żytomierzu. Później studiował medycynę w Berlinie (od 1873; doktorat uzyskał w 1879). Debiutował ogłoszonymi w prasie wierszami w języku hebrajskim (1873). Był współredaktorem pism „Ha-Cefira” (od 1874) i „Russkij Jewriej” (od 1879); współpracował z „Jewriejskoj Bibliotiekoj” i z „Woschodom”. W 1886 założył pierwszy hebrajski dziennik w Wilnie „Ha-Jom”. Dzięki lekkości stylu, zdobył duże uznanie jako publicysta, piszący początkowo głównie w języku hebrajskim, potem także w języku jidysz. W latach 80. XIX w. był bliskim współpracownikiem czasopisma: „Ha-Melic”, „Dos Jidiszes Fołksbłat”, a potem „Der Frajnd” oraz autorem wielu haseł w Jewrieskoj Encikłopedii. Pełnił także funkcje rabina urzędowego w Libawie (od 1890); w Wilnie (od 1905) i w Rydze (1909–1915).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem