Kanarek Eliasz

(1901 Warszawa – 1969 Scottsville, Stany Zjednoczone) – malarz, grafik, członek „Bractwa św. Łukasza”, ZAP „Blok”. W 1919-1920 służył jako ochotnik w armii polskiej. Potem studiował malarstwo w Krakowie, a następnie w SSP w Warszawie u T. Pruszkowskiego (od 1923). Wspólnie z kolegami z „Bractwa” był współautorem cyklu obrazów historycznych, prezentowanych w Pawilonie Polskim na Wystawie Światowej w Nowym Jorku. W 1939, wraz z B. Cybisem, wyjechał do Stanów Zjednoczonych, by dopilnować ekspozycji. Pozostał już w tam na zawsze. Twórczość K. nie jest dobrze znana, ocalało bowiem niewiele przedwojennych prac artysty. Malował obrazy religijne (Święty Franciszek z Asyżu), portrety – ceniono zwłaszcza jego wizerunki kobiece i dziecięce, pejzaże, kompozycje figuralne. Jego malarstwo charakteryzuje się lekkością, jasną, pastelową tonacją kolorystyczną, specyficzną deformacją (Idylla). Artysta współpracował z warszawskimi pismami satyrycznymi: „Szpilki” i „Cyrulik Warszawski”. Podczas pleneru malarskiego, wraz z grupą studentów SSP, wystąpił w filmie Pruszkowskiego Szczęśliwy wisielec (1926). Był też współautorem dekoracji do filmu polskiego Dzikie pola (1932).

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

„Idylla” Eliasza Kanarka - Kanarek Eliasz - Polski Słownik Judaistyczny
„Idylla” Eliasza Kanarka (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand