Kaminer Izaak

(1834 Lewków k. Żytomierza – 1902 Berno) – poeta hebrajski, lekarz. Pochodził ze środowiska ortodoksyjnego. Został ożeniony w wieku 16 lat. Po zetknięciu się ze środowiskiem wileńskim maskili, podjął studia medyczne na kijowskim uniwersytecie. Debiutował w 1861, jednak wkrótce w jego twórczej pracy nastąpiła przerwa. Powrócił do niej na przeł. lat 70. i 80. XIX w. Pisał wiersze, satyry i rymowane felietony, które zamieszczał w periodykach hebrajskich. W przeciwieństwie do większości współcz. maskili, ostrze swej krytyki skierował na ustrój społeczny skupisk żydowskich, pozostając pod wpływem radykalnej literatury rosyjskiej i skłaniając się ku ideom socjalistycznym. W latach 80. stał się zwolennikiem ruchu Chibat Syjon, a potem – gorącym syjonistą. Za życia wydał dwa tomiki swych utworów. Dzieła zebrane K. zostały opublikowane w 1906.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem