Kalisz Symcha Bunem (Bunim, Binem) z Otwocka

Symcha Bunem z Otwocka (1851 Warka – 1907 Tyberiada) – cadyk; syn Mordechaja Menachema Mendla K. z Warki; wnuk Izraela Icchaka K. z Warki. Po śmierci ojca w 1868, pomimo nieporozumień pośród jego zwolenników, został ich rel. przywódcą (cadykiem). W 1887, przez Odessę, wyjechał razem z rodziną do Erec Israel. Wskutek wygaśnięcia wizy pobytowej oraz problemów zdrowotnych, zmuszony był powrócić do Polski. Osiedlił się w Otwocku. Był przeciwnikiem wprowadzania zmian do żyd. życia. Występował przeciwko maskilom. Propagował taniec, jako wyraz chas. życia religijnego. W 1905 ponownie wyjechał do Ziemi Świętej. Osiedlił się najpierw w Kolonii Niemieckiej w Jerozolimie, a następnie przeniósł się do Tyberiady. Utrzymywał ścisłe kontakty z przebywającymi tam chasydami. Po śmierci został pochowany w Tyberiadzie, w sąsiedztwie grobu Menachema Mendla z Witebska. Po powtórnym wyjeździe K., sukcesję po nim objął jego syn, Menachem Mendel K. z Maszewic (zm. w 1919), który najpierw mieszkał w Otwocku, a potem – aż do śmierci – w Warszawie. Inny syn K., Abraham Mosze z Połańca, zmarł w 1938.

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem