Kalahora (Calahora, Caliora, Califari) Matatiasz

(?-1663 Piotrków) – lekarz, aptekarz; syn Mojżesza K.; wnuk Salomona K.; stryj Josefa Ben Salomona K. Prowadził aptekę w Kazimierzu pod Krakowem; z gminną komisją dobroczynności zawarł układ, zobowiązujący go do odwiedzania chorych w przytułku i zaopatrywania w leki ubogiej ludności żydowskiej, za co został całkowicie zwolniony z podatków i otrzymywał rocznie 100 zł gratyfikacji. Leczył również chrześcijan, w tym zakonników. Zatarg z kaznodzieją z krakowskiego kościoła św. Wojciecha, Włochem Serwacym Hebellim, pomawiającym K. o obrazę Matki Bożej, oraz oskarżenie go przez żyd. neofitę, doprowadziły do uwięzienia K. i skazania na publiczne tortury, a potem spalenie żywcem. Odwołanie do wyższej instancji sądu (Trybunału piotrkowskiego) pogorszyło jeszcze sprawę, ten bowiem skazał K. na nowe męki. 13 XII (tj. 14 kislew) 1663, zgodnie z postanowieniem Trybunału, w Piotrkowie wyrok wykonano; popiołami z ciała K. nabito moździerz (samopał) i wystrzelono w powietrze. Odkupioną od kata odrobinę popiołów Żydzi krakowscy pochowali na cmentarzu przy ul. Szerokiej, obok bóżnicy REMU; przez lata, przy grobie K. odprawiano nabożeństwa żałobne (por. żałoba). Do pinkasu gminnego Berachja Baruch wpisał elegię na śmierć K., w której wyliczył wszystkie rodzaje zadawanych mu mąk. Prawdopodobnie w 1666 została wydana broszura autorstwa Cwi Hirsza ben Josefa Mikelsa Kid(d)usz ha-Szem ha-mejuchad szel reb Matit we-reb Pinchas, we-reb Awraham. Zchutam jaamod lanu be-M(e)dinat Polin (hebr., Szczególny Kid(d)usz ha-Szem dla pana Matatiasza, pana Pinchasa i pana Abrahama. Oby ich zasługi czuwały nad nami tu w Polsce), zawierająca opowiadanie o męczeńskiej śmierci K. i dwóch in. Żydów.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand