Kajfasz

(Kajafas; Kajfas; etymologia imienia jest niepewna i dyskusyjna, być może znaczyło ono „kamieniarz”, albo „interpretator” bądź „naśladowca” lub też „obniżenie, depresja”) (I w. p.n.e./ I w. n.e.) – przydomek arcykapłana Josefa, sprawującego swój urząd ok. 18-36 n.e., tj. w okresie działalności publicznej Jana Chrzciciela i procesu Jezusa z Nazaretu. Pochodził z rodu kapłańskiego, był zięciem arcykapłana Annasza I [Starszego]. Związany był z saduceuszami; popierał ich ugodową politykę wobec cudzoziemskiego panowania. Do godności arcykapłana doszedł tylko dzięki poparciu swego bardzo wpływowego teścia. Sprawował ten urząd wyjątkowo długo, jak na ówczesne warunki. Kiedy został z niego zdjęty przez rzymskiego legata Syrii, Witeliusza, kolejno sprawowali go dwaj jego szwagrowie, synowie Annasza I. W NT K. przedstawiony został jako zręczny polityk, któremu przyszło działać w skomplikowanej sytuacji polit. Palestyny. To on, częściowo ze względu na własny oportunizm, przewodnicząc sanhedrynowi miał doprowadzić do skazania Jezusa na śmierć.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand