Kac Lejb

(1904 Łomża – 1943 Warszawa) – adwokat, publicysta, działacz PS-P, członek ŻOB-u. Ukończył prawo na USB; już jako student związał się z PS-P, a w 1932–1936 z Międzynarodową Organizacją Pomocy Rewolucjonistom (MOPR). Wielokrotnie brał udział w procesach politycznych, jako obrońca komunistów i działaczy lewicy. Był członkiem komitetu wileńskiego PS-P. Od 1937 mieszkał w Warszawie, gdzie w 1938 wszedł w skład KC PS-P; reprezentował partię w pertraktacjach z PPS; publikował w centralnym organie PS-P – tyg. „Bafrajung” (jid., Wyzwolenie). Podczas II wojny światowej znalazł się w getcie warszarszawskim, gdzie zajmował się tajnym szkolnictwem, opieką nad bezdomnymi dziećmi, działał w CENTOS-ie, w organizacji Szuł-Kułt, oraz – od jesieni 1942 – w ŻOB-ie; redagował też prasę konspiracyjną. Z bronią w ręku walczył w powstaniu w getcie. Wraz z rodziną, popełnił samobójstwo w wykrytym przez Niemców bunkrze na terenie szopów Schultza i Toebbensa przy ul. Leszno 36.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand