K(e)dusza

(hebr., Świętość; jid. Kdusze) – trzecie błogosławieństwo modlitwy Szmone esre(j). Termin ten odnosi się również do wersetów z Biblii, dołączanych podczas powtarzania Szmone esre w czasie porannych, dodatkowych i popołudniowych modlitw (Kdusza de-Amida). Nazwa K. pochodzi od fragmentu z biblijnej Księgi Izajasza (6,3), zawierającego słowa: Kadosz, Kadosz, Kadosz… (hebr., Święty, Święty, Święty [jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały]). K. odmawia się na stojąco, ze złączonymi stopami, zgodnie z opisem dotyczącym aniołówKsiędze Ezechiela (1,7): „Nogi ich były proste […]”. Niektórzy też trzy razy stają na palcach, unosząc pięty do góry, ponieważ kabaliści uznali, że trzykrotne obwołanie świętości Bożej wymaga „wzniesienia” całego ciała ku Bogu. Pod koniec porannych modłów, dla tych, którzy opuścili wcześniejszą modlitwę, odmawia się modlitwę Kdusza de-Sidra; natomiast podczas musaf w szabat i święta odmawia się modlitwę Kdusza Raba, zawierającą pierwszy wers modlitwy Szma Israel.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand