Justman(n) Mosze Binem

pseud. Iczełe i Jeuschsohn (Juszson) B. (1889 Warszawa – 1942 Palestyna) – pisarz i dziennikarz, piszący w języku jidysz. Był absolwentem jesziwy. Łączył podziw dla życia chasydów z miłością do folkloru oraz wpływami modernizmu, co zapewniło popularność niektórym jego tekstom także wśród młodych chasydów. W 1910-1925 był członkiem redakcji gazety „Der Moment”; a od 1926 – „Hajntu”. Na łamach tych dzienników publikował liczne artykuły, w tym poświęcone żydowskiemu folklorowi; następnie zostały one zebrane w Fun unzer ałtn ojcer (Z naszego starego skarbca, 1932). Jego najważniejsza powieść Im Rebns hojf (Na dworze Rabiego, 1912) ukazuje obraz dworu chasydzkiego oraz przenikania do związanego z nim środowiska wpływów haskali. Odchodzącemu w przeszłość światu tradycyjnej kultury poświęcił opowiadania Ojf der friszer luft (Na świeżym powietrzu, 1912) i Apikorsim (Heretycy, 1923). J. był też współautorem (wraz z M. Kipnisem) parodii Dybuka Sz. An-Skiego, wystawionej w Warszawie w 1921. Po wybuchu wojny przedostał się do Wilna, a potem do Palestyny.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand