„Junger Historiker”

(jid., Młody Historyk); podtytuł w 1929: Czasopismo seminarium historycznego studentów Żydów, zamieszkałych w Żydowskim Domu Akademickim w Warszawie; Junger Historiker – 1. pismo historyczne, wydawane w Warszawie pod auspicjami wileńskiego JIWO; ukazywało się w 1926-1938. Jego kontynuacją były „Bleter far Geszichte”. W redagowaniu „J.H.” m.in. brali udział: R. Mahler, E. Ringelblum, M. Bałaban, I. Schiper. 2. Nazwy Junger Historiker używano także niekiedy na określenie środowiska, którego wspomniane czasopismo było organem, a więc uczestników Seminarium Historii Żydów, uruchomionego z inicjatywy Ringelbluma przy Żydowskim Domu Akademickim w Warszawie, pod patronatem Bałabana i Schipera, oraz przy współpracy Mahlera. Jego celem było zachęcenie żydowskich studentów historii na UW do podejmowania tematów badawczych, związanych z dziejami Żydów, zaznajamianie uczestników seminarium z bibliografią tychże tematów, źródłami i metodologią badań. Kiedy w 1928 w Warszawie powstał oddział JIWO, seminarium to przekształciło się w Koło Historyków Towarzystwa Przyjaciół JIWO w Warszawie; następnie w Warszawską Komisję Historyczną, potem – w Historyczną Komisję dla całej Polski.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem