Jung Teater

(jid., Młody Teatr; określenie często bywa tłumaczone jako Teatr Młodych), właśc. Żydowskie Studio Eksperymentalne „Jung Teater” – awangardowy teatr żydowski w Warszawie, założony w 1932 przez M. Weicherta. W jego prace zaangażowana była grupa absolwentów prowadzonego przez Weicherta Żydowskiego Studia Teatralnego. J.T. miał charakter półzawodowy albo raczej półamatorski; dominowali w nim robotnicy i rzemieślnicy, pracujący w różnych zawodach i utrzymujący się z pozateatralnych dochodów. Teatr ten zyskał sporą popularność w 1932-1937. Najgłośniejszą jego premierą, która zarazem inaugurowała jego działalność, było wystawienie sztuki Boston Bernarda Blume'a (dotyczącej sprawy Sacco i Vanzetiego). Zespół J.T. występował kolejno w kilku miejscach; m.in. w Teatrze Ateneum (debiut); w lokalu cechu krawców w Galerii Luxemburga (przy ul. Senatorskiej) oraz na deskach Teatru Nowości, pełniącego w latach 30. rolę reprezentacyjnej sceny żydowskiej Warszawy. W związku z aurą końca lat 30. w Polsce, teatr nie otrzymał koncesji na dalszą działalność. Po licznych zabiegach, udało się ją Weichertowi uzyskać, pod warunkiem zmiany nazwy zespołu; powstała więc Młoda Scena. Pierwsza premiera wystawianej przez nią sztuki (Przygody Beniamina Trzeciego Mendełe Mojcher Sforima) odbyła się w marcu 1937. Jednak już w maju 1937 koncesja została przez Komisariat Rządu cofnięta, a zaraz potem właściciel lokalu, gdzie wystawiano sztuki, polecił eksmitować teatr. W 1938 występował on w Wilnie pod nazwą Nowy Teatr. Po powrocie do Warszawy, nie mając koncesji ani lokalu, w 1939 teatr ten został rozwiązany.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem