„Jung Galicje”

(jid., Młoda Galicja) – nazwa nadawana grupie pisarzy, określanych także jako „krąg neoromantyzmu galicyjskiego”. Było to jedno z wielu charakterystycznych zjawisk kulturowych w początkach XX w., powiązanych z wzorcami czerpanymi z europejskich prądów literackich, takich jak „Junges Deutschland”, „Młoda Polska” (zwłaszcza poprzez nawiązania do S. Przybyszewskiego). W literaturze żydowskiej zaistniały także w tym czasie podobne (również z nazwy) grupy literackie – wiedeńska „Jung Wien” (niem., Młody Wiedeń), niemiecka „Jungjüdische Bewegung” (Ruch Młodożydowski) czy nowojorska „Di Junge” (jid., Młodzi). W powstaniu „J.G.” ważną rolę odegrało otwarcie przed młodymi literatami, pochodzącymi głównie z Galicji, łamów pierwszego lwow. dziennika, ukazującego się w języku jidysz – „Lemberger Togbłat”, przez jego współwydawcę, M. Chmielnickiego. Do grupy młodych poetów, związanych z „J.G.” należeli m.in.: S.J. Imber, D. Kenigsberg, Mosze Lejb Halpern, M. Nadir, N. Gross, J. Mestel, M.Ch. Rawicz, U.C. Grinberg. Znaczenie „J.G.” z czasem miała wykroczyć daleko poza środowisko lwowskie, stając się jednym z ważnych etapów kształtowania się nowych prądów w nowoczesnej literaturze jidysz w Polsce. Po I wojnie światowej część przedstawicieli tej grupy przeniosła się do innych ośrodków.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem