„Jud (Jid), Der”

(jid., Żyd) — 1. czasopismo „dla spraw żydowskich”, będące trybuną polityczną syjonizmu, wydawane w Krakowie i Warszawie w 1899–1903 (początkowo jako dwutygodnik, a od numeru 21 — tyg.), pod red. J.Ch. Rawnickiego i J. Lurii (1900–1903). Mimo współpracy znanych pisarzy (m.in.: I.L. Pereca, Szolema Alejchema i N. Bialika) oraz stosunkowo dużej poczytności, pismo przestało się ukazywać z powodu trudności finansowych. W 1901–1902 wydawano przy nim miesięcznik „Di Jidisze Familie” (jid., Żydowska Rodzina), poświęcony sprawom rodzinnym, literaturze, historii (szczególnie biografiom sławnych Żydów), opisom podróży i publicystyce popularnonaukowej. (Zob. też Berkowicz Michael); 2. początkowo tygodnik, a od 1919 dziennik, założony z inicjatywy środowiska chasydów, skupionych wokół cadyka z Góry Kalwarii, I.M. Altera, wydawany w Warszawie od 5 XII 1918 do 14 VII 1929 przez członka Rady Gminy Wyznaniowej w Krakowie, senatora (1922–1927), Mosze Deutschera (1878–1941), pod red. H. Seidmana; z czasem stał się organem ortodoksów, związanych z Agudą. Po reorganizacji, od 1929, ukazywał się jako „Dos Jidisze Togbłat”

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem