Jozafat

(hebr. Jehoszafat = JHWH sądzi) – imię kilku postaci biblijnych, pośród których najważniejszy jest czwarty król Judy; syn Asy. Według tradycji biblijnej, pochodził z rodu Dawidowego i panował przez 25 lat (najpierw jako regent – 870–867 p.n.e., a potem jako król – 867–846 p.n.e.). Obejmując tron miał 35 lat. Podobnie jak jego ojciec, był gorliwym wyznawcą religii mojżeszowej. Za czasów jego panowania, między Judą a Izraelem zapanował pokój, który został przypieczętowany małżeństwem Atalii, córki króla Izraela Achaba, z Joramem, synem J. Nadto Juda stała się niejako państwem satelickim Izraela; J. uczestniczył w kilku nieudanych wyprawach wojennych, organizowanych przez króla Izraela (na Ramot w Gileadzie, przeciwko Meszy – królowi Moabu), oraz w bitwie pod Karkar (państw zrzeszonych w lidze antasyryjskiej z Asyrią). Niepowodzeniem zakończyła się budowa floty, podjęta przez J. (1 Krl 22,49). Monarcha odniósł jednak sukces militarny w walce z napierającymi na kraj Moabitami, Am(m)onitami i plemionami z krainy Seir; wymusił płacenie haraczu przez Filistynów i Arabów. Podjął także trud wprowadzenia zmian w obowiązującym w kraju systemie cywilno-prawnym; służyło temu powołanie specjalnej komisji, złożonej z urzędników, lewitówkapłanów, która „obchodziła wszystkie miasta Judy pouczając lud” i niosąc ze sobą Torę (2 Krn 17,9). J. prawdopodobnie uregulował też kwestie fiskalne, przeprowadzając reformy adm. w kraju; podzielił go na okręgi wojsk. i wprowadził administrację sądową, której system funkcjonował także w następnych wiekach; sędziowie wyznaczani byli przez króla, początkowo spośród miejscowej starszyzny, i osadzani w większych miastach, a w Jerozolimie powołano rodzaj sądu apelacyjnego, na którego czele stali: dla spraw cywilnych – nagid (książę z pokolenia Judy); dla spraw religijnych – arcykapłan. J. umocnił kraj, wznosząc wiele fortyfikacji. O czasach jego rządów opowiadają: 1 Księga Królewska (22,41–51) i 2 Księga Kronik (17–20; 21,1). Po śmierci tego monarchy na tron wstąpił jego syn, Joram.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem