Jotam

(hebr., JHWH jest doskonały) – imię kilku postaci biblijnych, wśród których na wyróżnienie zasługują: 1. król Judy, który panował najpierw jako regent (758-750 p.n.e.), a potem jako król (750-743 p.n.e.); według tradycji biblijnej, był synem Azariasza; przez pewien czas pomagał w rządach choremu na trąd ojcu; samodzielnie panował w Królestwie Południowym zaledwie przez kilka lat. Ze względu na odmowę przystąpienia do ligi antysyryjskiej, którą planowali utworzyć królowie Izraela (Pekach) i Damaszku, z udziałem reszty Fenicji i Palestyny, J. popadł w konflikt zbrojny z owymi władcami; najechali oni Judę. Osłabiony wojną kraj stał się celem ataku EdomitówFilistynów. J. zmarł podczas trwania tej wojny. Pochowany został w Jerozolimie. Po jego śmierci rządy w Judzie objął jego syn, Achaz. O panowaniu J. opowiadają: 2 Księga Królewska (15,32-38) i 2 Księga Kronik (27). 2. najmłodszy syn Gedeona z Ofry, który uniknął śmierci z rąk swego przyrodniego brata, Abimeleka (Sdz 9,5-57).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand