Jose ben Chalafta

zw. Świętym (ok. 100–160) – uczony z czwartego pokolenia palest. tan(n)aitów; ojciec Eleazara ben Jose ben Chalafta. J. ben Ch. był uczniem swego ojca, rabiego Chalafty, później – rabiego Akiwy i rabiego Tarfona. Znany jest jako nauczyciel Jehudy ha-Nasiego oraz przyjaciel rabiego Meira. Z zawodu był garbarzem. Pochodził z Seforis, gdzie prowadził akademię talmudyczną i pełnił funkcję przewodniczącego sądu (aw be(j)t din). Był jedną z najważniejszych postaci swojej generacji, kontynuującej prace w niezwykle trudnych warunkach, po stłumieniu przez Rzymian powstania Bar Kochby w 135 n.e. Wraz z Jehudą bar Ilajem przyczynił się do wznowienia działalności sanhedrynu, w którym odgrywał wiodącą rolę. Przypisuje się mu autorstwo barajty, noszącej tytuł Seder Olam Raba, zawierającej żydowską chronologię; oraz talmudycznego traktatu Kelim.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem