Jonatan

(hebr., JHWH dał, dar Boży; jid. Jojnoson, Jojnesn) – według tradycji biblijnej: 1. syn króla Saula, dzielny wojownik walczący z Filistynami, który zginął razem z ojcem pod górą Gilboa. Był wiernym przyjacielem Dawida, którego uważał za prawowitego następcę tronu. W literaturze midraszowej silny związek łączący J. z Dawidem stanowi przykład bezinteresownej męskiej przyjaźni „na śmierć i życie”. 2. syn kapłana Abiatara, który był tajnym posłańcem Dawida podczas buntu wznieconego przez Absaloma.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem