Jom Kipur Katan

(hebr., Mały Jom Kipur; jid. Jonkiper Kotn, Jinkiper Kutn) – dzień przed każdym nowiem księżyca; zwyczaj jego uroczystego obchodzenia zaczął być praktykowany w XVI w. w kręgu kabalistów z Safed; wprowadził go M. Kordowero bądź I. Luria; jego źródłem było przekonanie, że czas ten wiąże się z przebaczeniem grzechów. Głęboka skrucha związana z ich popełnieniem, dokonana w dniu poprzedzającym nów, miała w efekcie przynieść cały miesiąc pozbawiony przewin. Obchody obejmowały: poszczenie przez cały dzień bądź jego część (por. posty); odmawianie modlitw pokutnych, napisanych specjalnie na J.K.K. (por. s(e)lichot), oraz odmawianie Psalmów o północy i w czasie modłów popołudniowych (mincha), a także czytanie Tory, pod warunkiem, że zebrał się minjan, złożony z osób świętujących (poszczących) w J.K.K. przez cały dzień. Czytanie to było związane z postem (Wj 32,11–14; 34,1–10), a w czasie modłów popołudniowych odczytywano haftarę na dzień postu. O uroczystym obchodzeniu wigilii nowiu księżyca nie wspominają główne kodeksy (w tym Szulchan Aruch), toteż praktyka ta nie była uważana za obowiązującą każdego Żyda; stosowali się do niej ludzie szczególnie pobożni, w tym chasydzi; obecnie nie jest ona kontynuowana. (Zob. też Jom Kipur)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem