Jochanan ben Napacha

zw. Rabim Jochananem (ok. 185 Seforis – 279 Tyberiada) – przedstawiciel drugiego pokolenia amoraitów palestyńskich; jeden z najważniejszych autorytetów, biorących udział w tworzeniu TJ, przywoływany w nim częściej niż inni amoraici, a także często w TB. Był uczniem m.in. rabiego Chaniny ben Chamy i rabiego Hoszaji Raba. Towarzyszem studiów J. ben N. był jego szwagier, Szymon ben Lakisz. Założona przez J. ben N. akademia talmudyczna w Tyberiadzie przyciągała wielu studentów z Babilonii, a w konsekwencji tego wpływ na tok studiów w niej mieli Raw i Samuel (Mar), będący jedynymi niepalestyńskimi autorytetami, cenionymi przez J. ben N. Po ich śmierci uczony ten stał się najważniejszym autorytetem dla obu społeczności żydowskich, zarówno w Palestynie, jak i w Babilonii. Uważał, że każdy cytowany tekst winien być opatrzony wskazaniem od kogo pochodzi. W ich identyfikowaniu pomagała mu erudycyjna znajomość wczesnych źródeł tanaickich (tan(n)aici). J. ben N. był autorem zasady rozstrzygania sprzecznych opinii halachicznych, pojawiających się w Misznie. Uważał, że uczeni winni stanowić przykład dla innych ludzi.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem