Jocer

właśc. Jocer or (hebr., Stwórca światła; jid. Jojcer) – pierwsze z dwóch błogosławieństw recytowanych przed Szma, podczas modłów porannych (szacharit). Jest ono oparte na wersie z Księgi Izajasza (45,7), z niewielką zmianą, polegającą na zastąpieniu określenia „niedola” formułą „wszystkie rzeczy”. Sławi Boga jako twórcę światła i ciemności, dobra i zła. J. było odpowiedzią, a zarazem przeciwdziałaniem wpływom dualizmu, oddziaływującym na judaizm, zwłaszcza ze strony kultury perskiej, z czego także m.in. wynikała zasada talmudyczna, według której wspominając o Bogu jako twórcy światła, zawsze należało mówić również o Nim, jako o twórcy ciemności. Wraz z tym błogosławieństwem i błogosławieństwem następującym po nim, recytuje się kilka wierszy liturgicznych (pij(j)utim), tworzących partię (sekcję) jocerot w ramach modłów porannych, rozszerzaną w czasie szabatuświąt (w mniejszym wymiarze w okresie trwania półświąt). Przed konkluzją (zwaną w j. hebr. jocer ha-meorot) w niektórych rytach – z wyjątkiem sefardyjskiego – dołącza się mesjańską prośbę: „Spraw [by] nowe światło zaświeciło nad Syjonem”. Jednak niektóre autorytety w okresu gaonów wypowiadały się przeciw nadawaniu jej znaczenia „duchowego światła zbawienia”, lecz uznawały jedynie za odniesienie do „aktu stworzenia światła [fizycznego]”. Współcześnie jocerot zwykle nie są recytowane.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem