Joab

(hebr., JHWH jest ojcem) – według tradycji biblijnej, syn Serui, przyrodniej siostry króla Dawida, córki Aszera (1 Sm 26,6); waleczny wódz wojsk Dawidowych; zdobył Jerozolimę, pokonał Chanuna, króla Am(m)onitów, oraz sprzymierzone wojska syryjskie. Pozostawał w konflikcie z Awnerem, dowódcą wojsk Saula. Został zamordowany z rozkazu Salomona, za poparcie Adoniasza w walce o tron. Jego postać często przywoływana jest w literaturze talmudycznej.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem