„Jidisze Fołks-Bibliotek, Di”

(jid., Żydowska Biblioteka Ludowa) – rocznik literacki, ukazujący się w języku jidysz w Kijowie w 1888-1889, wydawany przez Szolema Alejchema. Z pomysłem podjęcia edycji periodyku promującego nowoczesną literaturę jidysz jego wydawca nosił się od wielu lat, a na realizację tego przedsięwzięcia pozwoliła mu pozycja materialna, uzyskana w 1888. W zamierzeniu Alejchema „Di J.F.-B.” miała być instrumentem walki o wysoki poziom artystyczny literatury jidysz i przezwyciężenie wpływających na nią złych wzorców (szund). W tomie pierwszym „Di J.F.-B.” (1888) znalazły się utwory znanych już pisarzy tworzących W języku jidysz (Mendełe Mojcher Sforim), jak i tworzących dotąd w języku hebrajskim (D. Fryszman i I.L. Perec, m.in. poemat Monisz). Ukazanie się obu tomów było jednym z przełomowych momentów w dziejach literatury jidysz. Obok wymienionych autorów, Szolem Alejchem zamieścił w „Di J.F.-B.” kilka własnych tekstów, w tym dwie nowele Stempenju i Josełe Sołowiej. Bankructwo w 1890 zmusiło go do zaniechania wydawania pisma.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand