„Jewrieskaja Starina”

kwartalnik ukazujący się w języku rosyjskim w 1909-1918 w Petersburgu, pod red. Sz. Dubnowa, jako organ tamtejszego Żydowskiego Towarzystwa Historyczno-Etnograficznego. Pismo miało publikować prace naukowe, dotyczące szeroko pojętej etnografii i dziejów Żydów w Polsce i Rosji. Współpracowali z nim pierwsi profesjonalni historycy żydowscy w Polsce, w tym laureaci nagrody im. Hipolita Wawelberga – M. Schorr, M. Bałaban i I. Schiper, a z młodszego pokolenia – M. Wischnitzer. Wraz z „J.S.” wydawano teksty źródłowe, np. oryginał pinkasu Sejmu Żydów Litwy (hebr. Pinkas Waad Medina Lite; jego poprawione wydanie później ponownie opublikował Dubnow w Berlinie w 1924) oraz tłumaczenie tego dokumentu na język rosyjski. W związku zaginięciem w zawieruchach dziejowych wielu źródeł, „J.S.” do dziś zachowała znaczną wartość, zwłaszcza pod względem heurystycznym.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem