Jan Hyrkan (Hirkan) II

Hyrkan II (?-30 p.n.e. Jerozolima) – arcykapłan (79–40 p.n.e.) i władca Judei; pierworodny syn Aleksandra JanneuszaAleksandry Salome, przez którą został mianowany arcykapłanem i ogłoszony następcą tronu. Po jej śmierci został usunięty z tronu przez brata, Arystobula II. Podczas gdy bracia kłócili się o sukcesję, Judea została podporządkowana Rzymowi przez Pompejusza, który pozostawił J.H. II na stanowisku arcykapłana i etnarchy (bez tytułu królewskiego). Z czasem stał się on marionetką, zwłaszcza w rękach coraz silniejszego Antypatra (Idumejczyka). Skierowane przeciw niemu rewolty zwolenników i krewnych brata, z czasem nabrały charakteru antyrzymskiego. Podział kraju na okręgi pozbawił J.H. II iluzorycznej władzy świeckiej. Po likwidacji owej reformy J.H. II ponownie został mianowany etnarchą przez Juliusza Cezara, jednak realną władzę dzierżył Antypater (z czasem też jego synowie). Podczas inwazji Partów J.H. II, wydany sprzymierzonemu z nimi Antygonowi II Matatiaszowi, został okaleczony, co dyskwalifikowało go jako arcykapłana (40 p.n.e.). Następnie Partowie wywieźli go jako swego więźnia. Przyjmowany był z honorami przez Żydów w Babilonii. Powrócił do Jerozolimy na zaproszenie Heroda I Wielkiego. Jednak został przezeń stracony w 30 p.n.e., na podstawie pomówień o zdradę.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand