Jamim Noraim

(hebr., Straszne [Groźne] Dni; jid. Jomim Nojrojim [Nerojim]); Dziesięć Dni Pokuty (Skruchy) (hebr. Aseret Jeme(j) T(e)szuwa; jid. Aseres Jimej-Tszuwe); Dni Pokuty; Pokutne Dni – dziesięć dni pomiędzy Rosz ha-Szana a Jom Kipur, czyli pierwsze dziesięć dni nowego roku, poświęcone modlitwie i wyrażeniu żalu za popełnione grzechy. Zgodnie z żydowską tradycją, w dniu Rosz ha-Szana w niebie otwarte są trzy księgi; do Księgi Życia [Żyjących[ (Sefer ha-Chajim) Bóg zapisuje wszystkich, którzy czynią dobre uczynki; do Księgi Śmierci – niepoprawnych grzeszników, a do trzeciej – tych, których nie można jednoznacznie ocenić; wyrok na nich zostaje zawieszony do dnia Jom Kipur i zależy od tego, jak będą postępować podczas trwania owych dziesięciu dni. Jest to więc czas skruchy, pokuty i oczyszczenia (por. oczyszczenie rytualne). Do Szmone esre(j) dołącza się wówczas specjalne modlitwy – Zochre(j)nu le-chajim i Be-Sefer Chajim, w których znajdują się błagania o zapisanie do Księgi Życia. Modlitwy te dołączono po raz pierwszy w okresie gaonów, a potem weszły na stałe do liturgii. Odmawia się też Awinu Malke(j)nu. Szabat przypadający podczas J.N. nosi nazwę Szabat Szuwa.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem