Jakuba Testament

pesudoepigraficzne dzieło, napisane prawdopodobnie w języku greckim, zachowane w przekładzie na język koptyjski, arabski i etiopski (por. apokryfy i pseudoepigrafy). J.T. powstał wkrótce po Testamencie AbrahamaTestamencie Izaaka, od których wykazuje zależność, zarówno pod względem treści, jak i formy. Prawdopodobnie został napisany ok. 100 n.e. przez Żyda mieszkającego w Egipcie i stanowił część trylogii o ostatnich czynach patriarchów. Na zachowanej do dziś wersji odcisnęła się redakcja chrześcijańska. W J.T. opisano kolejno nawiedzenia patriarchy przed śmiercią przez archanioła Michaela i Anioła Stróża, wyglądem przypominającego Izaaka. Potem Jakub napomina swego syna, Józefa, m.in. ukazując mu miejsce kary, przygotowane przede wszystkim dla parających się astrologią, czarami i oddających cześć bożkom (por. bałwochwalstwo). Bóg w asyście archaniołów, Michaela i Gabriela, zabiera duszę Jakuba do raju; w ten sposób patriarcha mógł poznać to miejsce już przed śmiercią; zaś Józef poleca zabalsamować zwłoki ojca i przewozi je do Kanaanu, by tam zostały pochowane.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand