Jaeger (Jäger) Ignacy

(1883 Stryj – 1933 Lwów) – działacz społeczny, polityk, przemysłowiec. Po ukończeniu gimnazjum, podczas praktyki w zakładach drukarskich, związał się z PPS. Od 1903 mieszkał we Lwowie, gdzie założył własną drukarnię. Działał w organizacjach żydowskich rzemieślników, kierując od 1921 najważniejszą lwowską organizacją rzemieślników żydowskich, pod nazwą Jad-Charuzim (od 1921 jako jej prezes), i wchodząc w skład Rady Gminy Żydowskiej we Lwowie. Organizował zbiórkę ofiar na rzecz obrony państwa w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Był aresztowany w związku z zaangażowaniem w obronę Stanisława Steigera (por. Steigera, sprawa), co przysporzyło mu znacznej popularności. Potem był m.in. członkiem Zarządu Żydowskiej Gminy Wyznaniowej oraz Rady miasta Lwowa (1926), prezesem Lwowskiego Stowarzyszenia Kupców (od 1927) i Rady Naczelnej Kupiectwa i Rzemiosła w Warszawie (od 1928). Prowadził rozległą działalność społeczną. Po przewrocie majowym był zdecydowanym zwolennikiem Piłsudskiego. W 1928 był głównym architektem Centrali Żydowskich Zrzeszeń Gospodarczych (zw. też Frontem bądź Blokiem Gospodarczym), który w tymże roku odniósł sukces w wyborach do Żydowskiej Gminy Wyznaniowej we Lwowie. On sam został prezesem tejże Gminy. W 1929 jego ugrupowanie poparło BBWR, a J. został wybrany na posła do Sejmu RP (1930; zmarł w czasie trwania kadencji). Od 1932 był członkiem Komisji do spraw Handlu przy Ministrze Przemysłu i Handlu. Osoba J. była przedmiotem wielu kontrowersji; asymilatorzy (W. Chajes) uważali go za karierowicza i demagoga, zaś syjoniści za asymilatora, czemu sam zainteresowany zaprzeczał.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand