JEAS

(akr. od ang. Jewish Emigration Aid Society), właśc. Żydowskie Centralne Towarzystwo Emigracyjne „JEAS” w Polsce – instytucja działająca w Polsce w 1924-1939, stawiająca sobie za cel zapewnienie emigrantom żydowskim pomocy materialnej i organizacyjnej (por. emigracja Żydów z Polski). Była częścią składową międzynarodowej organizacji emigracyjnej HICEM. Centralne Biuro organizacji mieściło się w Warszawie, zaś lokalne oddziały – w Białymstoku, Brześciu, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Lwowie, Równem i Wilnie. JEAS udzielił pomocy ponad 300 tys. Żydów emigrujących z Polski. Przeprowadzono formalności niezbędne dla zdobycia paszportu, przez ok. 60 tys. osób, zdobyto ponad 20 tys. wiz, zakupiono 20 tys. kart okrętowych, wydano ponad 100 tys. zł na zasiłki dla emigrantów. Pomagano także w nawiązywaniu kontaktów z krewnymi w Stanach Zjednoczonych. Na znacznie mniejszą skalę JEAS organizował również kursy językowe i zawodowe dla emigrantów. Środki na prowadzenie działalności tej organizacji pochodziły z budżetu HICEM oraz ze składek członkowskich.

Autor hasła: Natalia Aleksiun

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand