Izaak ben Nachman

Izaak Nachmanowicz [Starszy] (? – 1595 Lwów) – dzierżawca dochodów ze starostwa lwowskiego i komór celnych na Rusi Czerwonej, założyciel znanej firmy bankiersko-handlowej, asesor sądu żydowskiego we Lwowie; dziadek Izaaka Nachmanowicza [Młodszego]. Pieniądze zdobyte na dzierżawach dochodów państwowych i miejskich, a także oddawane mu na procent przez instytucje kościelne i panów świeckich, pożyczał kupcom, szlachcie i magnatom. W 1571, wspólnie z innym Żydem lwowskim, I. ben N., dzierżawił dochody starostwa lwowskiego, myto i młyny w Gródku oraz ważną komorę celną w Śniatyniu. W 1581 uzyskał zezwolenie na zakup placu i budowę synagogi, zwanej później ku czci jego synowej, Róży Nachmanowej (nazywanej Złotą Różą; jid., di Giłdene [Gołdene] Rojse), bóżnicą (synagogą) Złotej Róży lub Turej Zahaw (Złotej Róży synagoga we Lwowie), którą wzniósł własnym sumptem. Po śmierci I. ben N., wszystkie jego interesy przejęli dwaj jego synowie – Mardochaj (Marek) i Nachman (zm. 1616). Mardochaj, do spółki z innymi Żydami, dzierżawił komory celne w Śniatyniu, Busku, Gródku, Janowie i Kamionce Strumiłłowej. Natomiast Nachman był wierzycielem nie tylko wielu bogatych mieszczan lwowskich, ale także lwowskiej rady miejskiej; arendował dochody ze starostwa lwowskiego do spółki z innymi dzierżawcami, a samodzielnie zarządzał ekonomią samborską. Zasłynął jako jeden z pionierów prywatnych kas pożyczkowych dla ubogich Żydów. Założony przez niego mały bank filantropijny udzielał bezprocentowych pożyczek Żydom, którzy popadli w tarapaty finansowe.

Autor hasła: Maurycy Horn

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand