Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel

zw. też w skrócie Abrawanelem, albo Don Izaakiem ben Jehudą (1437 Lizbona – 1508 Wenecja) – polityk, filozof i egzegeta; uczeń Josefa Chajjuna, rabina Lizbony. Urodził się w rodzinie uchodźców z Hiszpanii, wywodzącej rodowód od króla Dawida. Jako podskarbi króla portug. Alfonsa V Afrykańczyka bronił interesów Żydów portugalskich. Zamieszany w polityczne intrygi, w 1483 musiał schronić się w Toledo. Król hiszpański Ferdynand Katolicki uczynił go podskarbim. Po wygnaniu Żydów z Hiszpanii (1492) I. ben J.A. udał się do Neapolu, gdzie związał się z dworem królewskim. Następnie, jako mieszkaniec Wenecji, pozostawał na usługach dyplomatycznych senatu. Równolegle do działalności politycznej, prowadził studia nad Biblią, które w 1472–1506 zaowocowały komentarzami do większości ksiąg biblijnych, zawierającymi nowatorskie wstępy, poświęcone ich charakterowi i genezie. I. ben J.A. wykazał się w nich znajomością egzegetycznej literatury chrześcijańskiej. Jako filozof religii był duchowym spadkobiercą Majmonidesa, choć odrzucał jego racjonalizm. W dziełach I. ben J.A. znaleźć można również wpływy kabały; napisał m.in.: Ateret Zkenim; Rosz Emuna; trylogię Maajane ha-Jeszua; Jeszuot Meszicho; Maszmi’a Jeszua; komentarze do Pirke(j) Awot; oraz do Hag(g)ady szel Pesach. Jego najstarszy syn, znany w Italii jako Leone Ebreo, jest autorem dzieła Dialoghi di Amore, wzorowanego na dialogach Platona, w których autor utożsamia Boga z miłością.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel - Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel - Polski Słownik Judaistyczny
Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem