Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel

zw. też w skrócie Abrawanelem, albo Don Izaakiem ben Jehudą (1437 Lizbona – 1508 Wenecja) – polityk, filozof i egzegeta; uczeń Josefa Chajjuna, rabina Lizbony. Urodził się w rodzinie uchodźców z Hiszpanii, wywodzącej rodowód od króla Dawida. Jako podskarbi króla portug. Alfonsa V Afrykańczyka bronił interesów Żydów portugalskich. Zamieszany w polityczne intrygi, w 1483 musiał schronić się w Toledo. Król hiszpański Ferdynand Katolicki uczynił go podskarbim. Po wygnaniu Żydów z Hiszpanii (1492) I. ben J.A. udał się do Neapolu, gdzie związał się z dworem królewskim. Następnie, jako mieszkaniec Wenecji, pozostawał na usługach dyplomatycznych senatu. Równolegle do działalności politycznej, prowadził studia nad Biblią, które w 1472–1506 zaowocowały komentarzami do większości ksiąg biblijnych, zawierającymi nowatorskie wstępy, poświęcone ich charakterowi i genezie. I. ben J.A. wykazał się w nich znajomością egzegetycznej literatury chrześcijańskiej. Jako filozof religii był duchowym spadkobiercą Majmonidesa, choć odrzucał jego racjonalizm. W dziełach I. ben J.A. znaleźć można również wpływy kabały; napisał m.in.: Ateret Zkenim; Rosz Emuna; trylogię Maajane ha-Jeszua; Jeszuot Meszicho; Maszmi’a Jeszua; komentarze do Pirke(j) Awot; oraz do Hag(g)ady szel Pesach. Jego najstarszy syn, znany w Italii jako Leone Ebreo, jest autorem dzieła Dialoghi di Amore, wzorowanego na dialogach Platona, w których autor utożsamia Boga z miłością.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel - Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel - Polski Słownik Judaistyczny
Izaak ben Juda (Jehuda) Abrawanel (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand