Imber Samuel Jakub

pseud. Jan Niemiara, Sz. Jakobi (1889 Sasów – 1942 Lwów) – poeta; syn hebrajskiego pisarza, Szemarii I.; bratanek Naftalego Herca I. Debiutował wśród grona młodych pisarzy, związanych z kręgiem tzw. neoromantyzmu galicyjskiego, skupionych wokół dziennika „Lemberger Togbłat”, oraz tomem lirycznych wierszy Wos ich zing un zog (jid., Co śpiewam i mówię, Lwów 1909). Jego najgłośniejszym utworem był poemat Esterke (jid., Esterka, 1911), nawiązujący do legendy o żydowskiej nałożnicy króla Kazimierza Wielkiego, w którym obok romantycznej historii, znalazły miejsce wątki o charakterze narodowościowym (por. Esterka; Kazimierza I Wielkiego polityka wobec Żydów). Utwór ten uczynił zeń czołową postać żydowskiego życia literackiego we Lwowie i w całej Galicji. W 1918 I. wydał antologię Inter Arma, w której znalazły się utwory czołowych przedstawicieli poetyckiego środowiska lwowskiego (obok samego I. także U.C. Grinberga, J. Mestela, D. Kenigsberga i M. Rawicza) i zbiór poetycki Hejm-lider (1912-1915). W 1918-1919 wydawał także miesięcznik literacki „Najłand” (jid., Nowy Kraj). I. był też uzdolnionym eseistą i znakomitym polemistą. Najbardziej znanym jego dokonaniem w tej sferze była książka Asy czystej rasy (1934), w której brał w obronę twórców przed antysemickimi atakami dotyczącymi „zażydzenia kultury polskiej”, lecz równocześnie odżegnywał się od asymilacji. Zginął zamordowany przez ukraińskich nacjonalistów, po zajęciu Małopolski Wschodniej przez Niemców.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand