Hurwicz (Hurwic, Hourvitz, Hourwitz) Załkind Salomon (Szlomo)

ok. 1740 Lublin bądź okolice Kowna – [1810?] 1812 Paryż) – językoznawca, protagonista haskali oraz zwolennik emancypacji Żydów. Jego formacja ukształtowana została przez środowisko związane z M. Mendels(s)ohnem w Berlinie, i z rabinem Arie Löwem w Metzu. Języki orientalne H. studiował w Nancy i Strassburgu. Ok. 1786 osiadł w Paryżu. W 1787 w Metzu zdobył jedną z nagród w konkursie Société Royale des Arts et des Sciencesnt. sposobów „uobywatelnienia” Żydów francuskich, za pracę Apologie des Juifs (1789; wyd. pol. Usprawiedliwienie, czyli apologia Żydów, Warszawa 1789), w której – nie bez sarkazmu – domagał się równouprawnienia ludności żydowskiej. Od 1789 był tłumaczem i konserwatorem w dziale orientalnym Bibliothéeque Royale (następnie Nationale) w Paryżu. W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej wstąpił do Gwardii Narodowej. Publikował w prasie francuskiej artykuły na tematy związane z emancypacją Żydów oraz z Polską. W okresie wyprawy egipskiej Napoleona, został mianowany kierownikiem arabskiej drukarni i czasopism oraz szkoły francuskiej w Kairze. Był autorem kilku dzieł językoznawczych. Utrzymywał kontakty z Polską (m.in. z Towarzystwem Przyjaciół Nauk). Do końca życia podpisywał się „juif polonais” bądź wręcz „polonais”.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand