Huberband Szymon

(1909 Chęciny – 1942 Treblinka) – rabin, historyk-samouk. W dzieciństwie otrzymał wykształcenie religijne na dworze swego dziadka, który był cadykiem. W Otwocku założył młodz. organizację Ceirej Emunej Jisroel i stanął na jej czele. Około 1929 zamieszkał w Piotrkowie, obejmując urząd rabina. Pasjonował się historią, samodzielnie prowadził badania. Zwrócił na siebie uwagę historyków, M. Bałabana i I. Schipera, którzy zachęcali go do podejmowania prac historycznych nad rękopisami hebrajskimi z X-XIII w. Wyniki swoich badań oraz prace literackie ogłaszał w czasopismach żydowskich. Podczas ucieczki z Piotrkowa, we wrześniu 1939 stracił rodzinę. Na początku 1940 zamieszkał w Warszawie. W getcie był jednym z najaktywniejszych współpracowników Archiwum Ringelbluma. Zajmował się życiem religijnym Żydów w czasie okupacji niemieckiej; przygotował reportaż o obozie pracy pod Kampinosem; według wskazówek E. Ringelbluma, opracował szkice z dziejów Żydów w Polsce, w oparciu o materiały responsów rabinicznych (większość z nich zaginęła). Podczas Wielkiej Akcji, w sierpniu 1942 został wywieziony do Treblinki, gdzie zginął. Jego opracowania były publikowane m.in. w: „Biuletynie Żydowskiego Instytutu Historycznego”, „Bleter far geszichte” oraz zostały wydane w formie książki: Kid(d)usz ha-Szem. Jewish Religious and Cultural Life in Poland during the Holocaust (New York 1987).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Szymon Huberband - Huberband Szymon - Polski Słownik Judaistyczny
Szymon Huberband (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand