Hoszana Raba

(hebr., Wielka Hosanna, Wielkie Zbawienie; jid. Hojszane [Hojszano, Heszajne] Rabe) – siódmy, ostatni dzień święta Sukot, zw. tak z powodu częstego wymawiania w modlitwach tego dnia zwrotu hosza-na (hebr., zbaw nas, prosimy [racz nas zbawić]; Hosanna), zaczerpniętego z Psalmu 118,25. W oryginale hebrajskim są to dwa słowa, ale utarł się zwyczaj wypowiadania ich łącznie, jako jednego wyrazu. W czasach istnienia Świątyni Jerozolimskiej w tym dniu odbywała się specjalna ceremonia, podczas której kapłani siedem razy okrążali ołtarz (por. hak(k)afot), trzymając w dłoniach gałązki wierzby (arawa), po czym uderzali nimi o ziemię, obok ołtarza. Owe okrążenia mają przypominać siedem okrążeń Jozuego wokół murów Jerycha. Podczas ceremonii śpiewano hymny, w których wielokrotnie powtarzało się słowo hosza-na, dlatego dzień ten nosił nazwę H.R., a pieśni oraz sam obrzęd i związane z nim wierzbowe gałązki nazwano hoszanot (hebr., l.mn. od hosza-na). Po zburzeniu Świątyni (70 n.e.) zachowano całą ceremonię; okrążano bimę w synagodze i uderzano gałązkami wierzby, do czasu, aż straciły liście. W średniowieczu wzrosło jeszcze znaczenie tej ceremonii. Uważa się, że Sąd Boży, rozpoczęty nad ludźmi w Rosz ha-Szana i przypieczętowany w Jom Kipur zostaje ostatecznie zatwierdzony w H.R. Tego dnia chaz(z)an, tak jak w Dzień Pojednania, ubrany jest w biały kitel. Kabaliści twierdzili, że w noc poprzedzającą dzień H.R., na księżycu pojawia się znak, z którego można wyczytać przyszłość najbliższych sobie osób; przyszłość tę starali się także odczytać z listków, strącanych z gałązek wierzbowych. I. Luria wprowadził obyczaj czuwania tej nocy.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand