Horowic Naftali Cwi z Ropczyc

Naftali Cwi z Ropczyc (1760 Lesko – 1827 Łańcut) – przywódca chasydzki i protoplasta bardzo rozgałęzionej w Galicji dynastii cadyków; syn misnagda, Menachema Mendla z Leska; uczeń Elimelecha z Leżajska, I.I. Hofsteina z Kozienic i Menachema Mendla z Rymanowa. Zamieszkał w Ropczycach, skupiając wokół siebie liczne grono chasydów. Był mistrzem w kabalistycznej interpretacji Tory. Popularny bohater ludowych legend. Zbiór jego powiedzeń Ohel Naftali (hebr., Namiot Naftalego) został wydany we Lwowie w 1911. Innym jego dziełem są oparte na kabale chasydzkiej komentarze do Tory pt. Zera kodesz (hebr., Święty plon, Lwów 1868). Pod koniec życia H. zerwał prawie wszystkie kontakty ze swoimi chasydami i odizolował się od świata. Na cmentarzu żydowskim w Łańcucie znajduje się ohel tego cadyka. Jeden z jego synów, a zarazem jego następca, Eliezer H. z Dzikowa (zm. 1860), założyciel dzikowskiej dynastii cadyków (Dzików – obecnie dzielnica Tarnobrzega), był przyjacielem Issachara Dow Bera z Radoszyc i Cwi Hirsza z Rymanowa. Z kolei następcą Eliezera został jego syn, Meir H. (1819-1877), a potem wnukowie – Joszua H. z Dzikowa (zm. 1912) i Jechiel H. z Pokrzywnicy (1850-1928), od 1892 mieszkający w Tarnowie, oraz prawnuk – Naftali H. z Pokrzywnicy (zm. w Tarnowie w 1931). Drugi syn Naftalego, Jaakow, który był rabinem w Kolbuszowej i Maliczu, został uznany za cadyka w 1827. Z powodu licznych cudów zyskał przydomek Małego Baal Szem Towa (hebr. Baal Szem Tow ha-Katan). Potomkowie Naftalego byli cadykami m.in. w: Błażowej, Brzesku, Dynowie, Połańcu, Rybotyczach, Strzyżowie, Szczucinie, Dąbrowie [Tarnowskiej].

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem