Horowic (Hurwic) Aaron ben Mosze ha-Lewi ze Starego Sioła

zw. Cadykiem Starosielskim (1765 Lublin [1766 Oszma?] – [1828] 1829 Stare Sioło) – cadyk, przedstawiciel kierunku CHABAD. Wśród antenatów miał Izajasza H., zaś jego ojciec, Mosze ha-Lewi H., był ascetą i uczonym, owianym wieloma legendami. Około 1782 H. związał się z Zalmanem ben Baruchem Szneurem z Ladów. W krótkim czasie stał się jedną z najbliższych mu osób. Przez przeszło 25 lat kierował dworem oraz przekazywał chasydom nauki mistrza, powtarzając je dosłownie. Był ponoć inicjatorem wydania jego dzieła Lik(k)ute(j) amarim. Po uwięzieniu Szneura zbierał pieniądze na jego uwolnienie. W 1801–1810 mieszkał w Ladach. Oczerniony przed mistrzem zaczął rozwijać własną, oryginalną naukę, w której kładł nacisk na emocjonalne zaangażowanie i spełnianie nakazów halachicznych. Ekstatyczna modlitwa winna była – jego zdaniem – przynosić panowanie nie tylko nad popędami umysłu, ale i ciała. Z czasem przyciągnął do siebie znaczną część chasydów z ziem białorus., w tym niektórych uczniów Szneura. Z synem i następcą swego mistrza, Dow Berem (zob. Szneursonów rodzina), nie pogodził się nigdy, i dopiero po jego śmierci pojednał się z lubawickimi chasydami. Ostatnich 15 lat życia spędził w Starym Siole. W 1826, na podstawie donosu, przez krótki czas był więziony. Jego główne dzieła Szaare(j) ha-jichud we-ha-emuna (hebr., Wrota zjednoczenia i wiary, 1820) i Szaare(j) awoda (hebr., Wrota służby, 1821; znane też pt. Awodat Be(j)nonim) były komentarzami do Lik(k)ute(j) amarim Szneura oraz zawierały elementy polemiczne do nauk Dow Bera, z którym wiódł spór także w nieopublikowanym dziele Kuntres ha-hitbonenot. Następcą H. był jego syn, Chaim Rafael, który jednak niczym się nie odznaczył (na nim też skończył się ród cadyków ze Starego Sioła).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand