Hoffer Jechiel

(1906 Warszawa – 1972 Izrael) – poeta i prozaik piszący w języku jidysz. Z wykształcenia był lekarzem. Początkowo pisał i publikował wiersze w języku polskim. Okres wojny spędził w Rosji. Po powrocie do Polski pisał wiersze i eseje w języku jidysz. Wyemigrował do Izraela w 1951. W prozie opisywał ze swadą i nie bez poczucia humoru świat chasydów warszawskich przed II wojną światową: A hojf ojf Pokorne (Dwór na Pokornem, t. 1-2, 1959); A hojf ojf Muranow (Dwór na Muranowie, t. 1-2, 1962); Reb Załman (1960); A moł (Pewnego razu, 1963); Reb tanchum (1966). Na jego twórczości poetyckiej odcisnęły się własne doświadczenia oraz świadomość Holokaustu. Pesymizmowi towarzyszą w niej rozważania o Zagładzie i śmierci (często przesycone atmosferą szpitalną). Poza wspomnianymi utworami, H. jest autorem zbioru wierszy Lider fun der nacht (Wiersze nocy, 1950) i zbioru esejów literackich Mit jenem mit zich (1964).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem