Hodajot

(Hymny bądź Psalmy dziękczynne; ich nazwa pochodzi od rozpoczynających je zazwyczaj słów ode-cha = dziękuję Ci [Panie]) – jedno z podstawowych pism gminy qumrańskiej (Qumran) i najważniejsze dzieło poetyckie z jej kręgu, pochodzące z I w. p.n.e. Rękopis został przywieziony do Jerozolimy w 1947 przez Eleazara Lipę Sukenika (1889-1953), archeologa pochodzącego z Polski. Poza kopią wydobytą z I groty, odnaleziono siedem innych w grocie nr IV, co świadczy o wadze tego tekstu, a równocześnie spowodowało wysunięcie sugestii, że także manuskrypt z I groty może nie być oryginałem, lecz kopią wcześniejszego rękopisu. Zwój zawiera ok. 25 hymnów. W części z nich narrator wypowiada się w pierwszej osobie, w poczuciu wypełnianej misji oraz dźwigania brzemienia walki z „nauczycielami zła i prorokami fałszu”. Według przypuszczeń badaczy, był nim sam Nauczyciel Sprawiedliwości. Pozostałe opisują przeżycia całej społeczności. W 1955 opublikowano 18 kolumn tekstu manuskryptu (mniej lub bardziej kompletnych) oraz 66 fragmentów. Obecnie H. przechowywane są w muzeum „Świątyni Księgi” w Jerozolimie. (Por. też: Reguła Wojny; Reguła Zrzeszenia)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem