Hochschule für die Wissenschaft des Judentums

(niem.) – szkoła o poziomie uniwersyteckim, powołana do życia w 1872 w Berlinie, wobec niechęci niemieckich uniwersytetów w stosunku do planów założenia wydziału tychże nauk na którejś z wyższych uczelni. Związana była z ruchem Wissenschaft des Judentums i powołana przez grono jego zwolenników (wśród inicjatorów byli L. Zunz i A. Geiger). Uczelnia była otwarta dla studentów spoza Niemiec, m.in. kształciło się w niej wielu polskich Żydów. Od 1891 H. für die W. des J. korzystała z pomocy finansowej gminy żydowskiej w Berlinie. Od 1907 prowadziła działalność wydawniczą w zakresie judaistycznych prac naukowych. W okresie nasilania się antysemityzmu, jej nazwa była „degradowana” przez władze niemieckie do miana Lehranstalt (Lehranstalt für die Wissenschaft des Judentums – Instytut Nauk Judaistycznych; 1883-1918 i od 1934). Uczelnia przeżywała duże trudności finansowe po I wojnie światowej i w czasie wielkiego kryzysu w latach 30. XX w. Była jedyną żydowską uczelnią w Niemczech, działającą po Nocy Kryształowej. Ostatecznie została zamknięta 19 VII 1942.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem